admin

Leki rozszerzające naczynia

Teoretyczną podstawą do stosowania leków rozszerzających naczynia we wstrząsie jest stwierdzenie w przebiegu wstrząsu maksymalnego skurczu naczyń w niektórych obszarach (m.in. wskutek działania endogennych amin sympatykomimetycznych). W celu przywrócenia przepływu krwi w tkankach można zastosować leki a-adrenolityczne (dibenzylinę, fen- tolaminę i in.). Warunkiem skutecznego ich działania jest uzupełnienie w nadmiarze objętości krwi krążącej.

Czytaj dalej

Używka w postaci kawy

żywka w postaci kawy lub herbaty zawdzięcza działaniu pobudzającemu czynności umysłowe. Działanie pobudzające ośrodki naczynioruchowy i oddechowy jest wy-korzystywane w stanach zahamowania ich czynności, np. w chorobach zakaźnych, w niektórych zatruciach, w okresie rekonwalescencji po ciężkich chorobach.

Kofeina wywiera silne działanie na układ sercowo-naczyniowy. Działając bezpośrednio miolitycznie rozszerza większość naczyń krwionośnych. Według autorytatywnych opinii zwęża natomiast naczynia krwionośne mózgu, wskutek czego znalazła bardzo szerokie zastosowanie w bólach głowy spowodowanych zaburzeniami napięcia naczyń krwionośnych, najczęściej równocześnie z salicylanami lub pochodnymi pirazo- lonu, a w migrenowych bólach głowy z alkaloidami sporyszu.

Czytaj dalej

Do leczenia przyczynowego

Do leczenia przyczynowego należy tamowanie krwawienia i zaopatrzenie rany w przypadkach urazów, zastosowanie skutecznych leków che- mioterapeutycznych we wstrząsie septycznym.

Poniżej omówiono grupy leków, które stosuje się w leczeniu wstrząsu bez wnikania w zasady postępowania w poszczególnych okresach i rodzajach wstrząsu. Bardziej szczegółowo omówiono postępowanie w polekowym wstrząsie uczuleniowym.

Czytaj dalej

Sole kobaltu

Sole kobaltu zwiększają wytwarzanie przez nerki erytropoetyny, która wpływa na przyswajanie żelaza przez komórki szpiku. Jakkolwiek u człowieka nie opisano objawów niedoboru kobaltu, to jednak jego korzystny wpływ stwierdzono zwłaszcza w niedokrwistościach powstających w przebiegu choroby nowotworowej, talasemii lub zakażeń, w których leczenie preparatami żelaza z reguły nie daje efektów.

Czytaj dalej

Leki kurczące naczynia stosowane miejscowo

Do grupy tej! należą głównie leki a-sympatykomimetyczne. Powodują one zwężenie naczyń, zmniejszenie przekrwienia, przesięku i obrzęku. Stosuje się je głównie w nieżytach błon śluzowych nosa i oczu. Niektóre z nich są dodawane do środków znieczulających miejscowo, przedłużając ich działanie przez zahamowanie wchłaniania.

Epinefryna jest stosowana jako dodatek do prokainy (Polocainum) w stężeniu 0,005% oraz na błony śluzowe w 0,05-0,1% roztworze jako przymoczki, okłady, krople.

Czytaj dalej

Środki psychozotwórcze (psychozomimetyczne)

W niektórych roślinach znajdują się biologicznie czynne substancje, które u człowieka zaburzają czynności umysłowe i wywołują objawy podobne do objawów występujących w psychozach. Niektóre z tych związków otrzymano już syntetycznie.

Z roślin tych od dawna przyrządzano wyciągi, którymi upajano się w czasie ceremonii religijnych (Inkowie, Indianie północnoamerykańscy, niektóre współcześnie istniejące sekty religijne w Ameryce Północnej), w celu uzyskania stanu ekstazy, lub przed walką (Wikingowie, Arabowie), w celu spowodowania silnego pobudzenia.

Czytaj dalej

W praktyce klinicznej

O wiele częściej spotyka się w praktyce klinicznej stany zmniejszo- nego wytwarzania krwinek płytkowych, przy czym ich niedobór może mieć charakter ilościowy lub jakościowy. Wyróżnia się trombocytopenię samoistną lub pierwotną (choroba Werlhofa, plamica małopłytkowa) oraz trombocytopenię wtórną. W leczeniu trombocytopenii samoistnej stosuje się kortykosteroidy (50-250 mg dziennie), a w stanach ostrych, opornych na ich działanie, dobre efekty daje operacyjne usunięcie śledziony. Wtórna trombocytopenia wymaga leczenia schorzenia podstawowego. padku małych naczyń krwawienie utrzymuje się ok. 3 min. Natomiast przerwanie ciągłości dużych naczyń, szczególnie tętniczych (np. aorty), wymaga natychmiastowej interwencji chirurgicznej, fizjologiczne bowiem mechanizmy hemostatyczne nie są w stanie utworzyć tak dużego czopu hemostatycznego. W tych przypadkach istotnym niebezpieczeństwem jest bardzo szybko występująca utrata znacznej ilości krwi.

Czytaj dalej

Chlorodiazepoksyd

Chlorodiazepoksyd ma duży współczynnik terapeutyczny. Zatrucia śmiertelne zdarzają się rzadko, nawet po zastosowaniu bardzo dużych dawek.

Zastosowanie i przeciwwskazania. Chlorodiazepoksyd stosuje się w leczeniu pobudzenia psychicznego, lęku i niepokoju w nerwicach, w leczeniu przykurczów mięśniowych, alkoholizmu oraz pomocniczo w leczeniu padaczki. Pochodne benzodiazepiny są przeciwwskazane we wstrząsie oraz w myasthenia gravis. Leki te są przeciwwskazane u kobiet w pierwszym trymestrze ciąży, mogą bowiem spowodować uszkodzenie płodu.

Czytaj dalej

Pochodne dibenzoazepiny

Pochodne dibenzoazepiny przypominają budową chemiczną neurolep- tyki pochodne fenotiazyny, z tą różnicą, że atom siarki łączący 2 pierścienie benzenowe jest zastąpiony grupą metylenową. Ponadto w pochodnych dibenzocykloheptadienu i dibenzocykloheptatrienu atom azotu znajdujący się między dwoma pierścieniami benzenowymi jest zastąpiony atomem węgla. Te niewielkie zmiany w budowie chemicznej powodują istotne różnice w działaniu farmakologicznym. Związki trójpierścieniowe u ludzi w stanie normotymii wywierają nieznaczne działanie psychode- presyjne (uspokajające), natomiast w stanach depresyjnych działają po-budzająco na stan emocjonalny, poprawiają nastrój, działają tymoana- leptycznie.

Czytaj dalej