Doktor

Wykrycie pierwszego leku neuroleptycznego

Wykrycie pierwszego leku neuroleptycznego pozbawionego działania parkinsonowskiego oraz innych leków niż trójpierścieniowe leki przeciw- depresyjne otwierają nowe drogi poszukiwań lepszych i bezpieczniejszych leków psychotropowych.

Nie znamy dokładnego mechanizmu działania leków psychotropowych, podobnie jak nie znamy mechanizmów kierujących czynnościami psychicznymi. Wiele faktów doświadczalnych wskazuje, że w mechanizmie działania większości znanych substancji psychotropowych główną rolę odgrywa noradrenalina lub dopamina. Prowadzi się również intensywne badania nad wyjaśnieniem roli acetylocholiny, 5-hydroksytryptaminy oraz kwasu Y-aminomasłowego w mechanizmie działania leków psychotropowych, Zwrócono uwagę na możliwość udziału endogennych pepty- dów opiatowych w patogenezie schorzeń psychicznych.

Czytaj dalej

Leki podwyższające ciśnienie tętnicze krwi

Leki podwyższające ciśnienie tętnicze krwi stosuje się w ostrej hipotensji (zapaść, omdlenie), w podciśnieniu przewlekłym oraz w różnych postaciach wstrząsu.

Przy udzielaniu pierwszej pomocy w nagłych przypadkach, np. w omdleniu, stosuje się leki pobudzające ośrodki naczynioruchowe (ni- ketamid, kofeinę i in.).

Leki stosowane w innych postaciach niedokrwistości

Takie typy niedokrwistości, jak niedokrwistość śródziemnomorska (tha lassaemia), niedokrwistość sierpowato-krwinkowa, sferocytoza wrodzona, nocna hemoglobinuria napadowa, niedokrwistości hemolityczne i niektóre inne są bardzo rzadkie, przeważnie uwarunkowane genetycznie. W niedokrwistościach tych stosuje się wyłącznie leczenie objawowe, przy czym przede wszystkim stosuje się przetaczanie krwi lub samych krwinek czerwonych. Przetaczanie świeżej krwi, zwłaszcza w okresie przełomu, jest zabiegiem ratującym chorym życie. Należy jednak pamiętać, że częste przetaczanie krwi prowadzi do potransfuzyjnej syde- rozy, będącej wynikiem nadmiernego nagromadzenia żelaza w organizmie. Lekiem, który ułatwia wydalanie żelaza z organizmu, jest defero- ksamina (Desferal), związek tworzący z jonami żelazawymi łatwo wydalane przez nerki połączenia kompleksowe. Stosuje się go zapobiegawczo i leczniczo, doustnie, domięśniowo lub dożylnie w dawce 500 mg – lg. Przy podawaniu dożylnym Desferal stosuje się jako 10% roztwór w ilości nie przekraczającej 80 mg/kg/24 h, a w ciągu pierwszej godziny 15 mg/ /kg. Roztwory leku sporządza się ex tempoie.

Czytaj dalej

Meprobamat

Zastosowanie. Meprobamat stosuje się w leczeniu nerwic i zaburzeń emocjonalnych, pomocniczo w leczeniu choroby wrzodowej i choroby wieńcowej, w celu zniesienia napięcia emocjonalnego towarzyszącego tym stanom. Ponadto meprobamat stosuje się w stanach przebiegających ze wzrostem napięcia i przykurczami mięśni prążkowanych.

Meprobamat i pochodne benzodiazepiny są jednymi z najczęściej obecnie stosowanych leków psychotropowych. Lekarz powinien ordynować te leki z wielkim umiarem, pamiętając, że nie znosząc przyczyny zaburzeń psychicznych, mają one tylko znaczenie pomocnicze i doraźne, a stosowane dłużej mogą spowodować uzależnienie, a w konsekwencji ciężkie zaburzenia psychiczne.

Czytaj dalej

We wstrząsie hipowolemicznym

W znacznym uproszczeniu wstrząsy można podzielić na postacie z hi- powolemią, tj. zmniejszeniem objętości krwi krążącej (wstrząs pokrwo- toczny, urazowy, po oparzeniu, septyczny i in.), oraz normowolemią (wstrząs kardiogenny, wstrząs w urazach czaszkowo-mózgowych i in.). Nieco odmienną postacią wstrząsu jest wstrząs anafilaktyczny i uczuleniowy.

We wstrząsie hipowolemicznym podstawowe znaczenie ma przywrócenie prawidłowej objętości krwi krążącej. Stosuje się w tym celu przetaczanie krwi konserwowanej oraz preparatów krwi (osocza i roztworu albumin). Straty elektrolitów i wody wyrównuje się wlewami kroplowymi roztworów elektrolitów, jak izotoniczny roztwór chlorku sodowego, roztwór Ringera, inne roztwory wieloelektrolitowe. W hipokaliemii stosuje się roztwory Elkintona nr 1 (umiarkowana hipokaliemia) lub nr 2 (hipokaliemia nasilona). Cennym środkiem krwiozastępczym jest dekstran (m. cz. 70 000), stosowany we wlewach kroplowych w roztworze 6% oraz dekstran 40 000, roztwór 10°/».

Czytaj dalej

LEKI WPŁYWAJĄCE NA UKŁAD LEUKOBLASTYCZNY

Z tkanki siateczkowej szpiku powstają mieloblasty, komórki charakteryzujące się dużym, ubogim w chromatynę jądrem oraz skąpą protoplazmą. Z mieloblastów powstają mielocyty, komórki o obfitszej protoplazmie i mniejszych, wyraźnie barwiących się jądrach. Ziarnistości protoplazmy wybarwiają się barwnikami kwaśnymi, zasadowymi lub obojętnymi i stąd mielocyty są określane jako kwaso-, zasado- lub obojętnochłonne. Mielocyty dojrzewają w szpiku, po czym są wydalane do krwiobiegu jako leukocyty (granulocyty). Mają one charakterystyczną budowę w postaci roz- członowanego jądra, a ziarnistości ich protoplazmy wybarwiają się również barwnikami kwaśnymi, zasadowymi lub obojętnymi, tworząc eozy- nocyty, bazocyty oraz neutrocyty.

Czytaj dalej

Venacorn i Venoruton

Preparat Venacorn zawiera dihydroergokrystynę, eskulinę i rutynę. Di- hydroergokrystyna zwiększa napięcie ścian naczyń żylnych, rozszerzając równocześnie tętnice obwodowe. Eskulina i rutyna uszczelniają ściany naczyń włosowatych. Lek poprawia ukrwienie obwodowe i zmniejsza zastój krwi w żyłach. Wskazany jest w żylakach goleni (podudzi), owrzo- dzeniach żylakowatych i w stanach po zakrzepowym zapaleniu żył.

Czytaj dalej

Leki zwiększające przepływ wieńcowy

Wymienione wyżej zastrzeżenia dotyczące skuteczności leków odnoszą się zwłaszcza do możliwości zwiększenia przepływu wieńcowego. Naczynia wieńcowe w chorobie wieńcowej są już w mniejszym lub większym stopniu zmienione miażdżycowo i mało podatne na bodźce farmakologiczne.

Prenylamina (Prenylamin, Corontin, Segontin), czyli N-3-fenylopropy- lo-(2)-l,l-difenylopropylo-(3)-amina, może zwiększać przepływ krwi przez naczynia wieńcowe, wzmagając tym samym zaopatrzenie sercar w utle- nowaną krew. -Lek ma także słabe działanie uspokajające. Zmniejsza przewodnictwo w układzie bodźcoprzewodzącym serca, z tego powodu jest przeciwwskazany w bloku serca. Nieznacznie obniża ciśnienie tętnicze. Preparat Prenylamin (draż. 30 i 60 mg) podaje się 3 razy dziennie po 1-2 draż.

Czytaj dalej

Sole arsenu

Nieorganiczne związki arsenu wpływają na krwiotwórczą czynność szpiku i zmieniają skład komórkowy krwi. Powodują one zwiększenie ukrwie- nia szpiku. Działanie to występuje po zastosowaniu małych dawek soli arsenu. Zastosowanie średniej wielkości dawek nieorganicznych związków arsenu powoduje zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, a dawki duże prowadzą do pojawienia się we krwi megalocytów i mikrocytów. Sole arsenu hamują wytwarzanie również krwinek białych. Działanie to jest związane nie tylko z bezpośrednim wpływem na szpik, ale również, zwłaszcza przy dłuższym stosowaniu, z zaburzeniem wchłaniania kwasu foliowego oraz syntezy porfiryny.’

Czytaj dalej