Glikozydy nasercowe

Glikozydy nasercowe (kardenolicły) są połączeniami monosacharydów z aglikonem, składającym się z ugrupowania steroidowego z pięcio- lub sześcioczłonowym pierścieniem laktonowym przy węglu siedemnastym.

W glikozydach cebuli morskiej (p. niżej) występuje pierścień lakto- nowy sześcioczłonowy, w pozostałych glikozydach – pięcioczłonowy. Związki o powyższej budowie występują w wielu surowcach roślinnych znaczenie praktyczne w lecznictwie mają:

Wszystkie glikozydy nasercowe zawierają aglikony o budowie steroi- dowo-laktonowej (wzór 7.1). Poszczególne geniny różnią się ilością i rozmieszczeniem grup funkcyjnych (metylowych, hydroksylowych i in.) przy ugrupowaniu steroidowym. Scylarydyna różni się od digitoksyge- niny sześcioczłonowym pierścieniem laktonowym. Przykłady wzorów strukturalnych zamieszczono wyżej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *