Inne

Działanie pobudzające tworzenie się hemoglobiny oraz powstawanie czerwonych krwinek wywierają niektóre witaminy, takie jak witamina B2, PP, B6, Bn, kwas foliowy oraz kwas p-aminobenzoesowy i sole takich pierwiastków, jak mangan czy magnez. Wykazano również stymulujący wpływ anoksji na erytropoezę, co tłumaczy korzystne efekty leczenia klimatycznego niedokrwistości w górach.

Leki stosowane w niedokrwistościach makrocytowych. Wśród niedokrwistości makrocytowych najbardziej charakterystyczny jest typ niedokrwistości megaloblastycznej, cechujący się oprócz zmian hematologicznych oporną na działanie histaminy bezlcwaśnością soku żołądkowego oraz zaburzeniami neurologicznymi (choroba Addisona i Bier- mera). Przyczyną schorzenia jest zanik błony śluzowej żołądka, a tym samym niemożność wytwarzania „czynnika wewnętrznego” i związane z tym zaburzenia wchłaniania witaminy Bi2. Leczenie tych zaburzeń polega na pozajelitowym stosowaniu witaminy Bi2 (20-100 !ig, a w stanach szczególnie ciężkich nawet 1000 !j.g dziennie przez 5-10 dni), w przypadku zaś niedokrwistości spowodowanej niedoborem kwasu foliowego

również witaminy B12 (0,1 mg dziennie przez 10 dni, p. rozdz. 12). Pozajelitowe stosowanie witaminy B12 powoduje ustąpienie wszelkich objawów chorobowych z wyjątkiem bezkwaśności oraz niekiedy zaburzeń neurologicznych, które nie zawsze są w pełni odwracalne.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *