Leki kurczące naczynia

Leki tego typu dawniej stosowane w każdej postaci wstrząsu mają obecnie ograniczone zastosowanie. Powodują one co prawda wzrost ciśnienia tętniczego, zwiększenie przepływu krwi w mięśniu sercowym i mózgu, równocześnie jednak zmniejszają przepływ krwi w nerkach i zwiększają niedotlenienie tkanek obwodowych. We wstrząsie pokrwotocznym i pourazowym zostają wyzwolone duże ilości amin katecholowych działających wybiórczo w rozmaitych obszarach – podanie dodatkowych ilości amin sympatykomimetycznych bywa w tej sytuacji na ogół niecelowe (oprócz późnych okresów wstrząsu, gdy zawiodły inne dostępne środki).

Leki kurczące naczynia mają zastosowanie we wstrząsie kardiogennym oraz w niektórych postaciach wstrząsu septycznego i endotoksycznego. Zastosowanie ich jest także wskazane z reguły we wstrząsie uczuleniowym.

– 1. Epinefryna (Epinephrine, Adrenalinum) – stosuje się 0,2 mg dożylnie lub 0,3-0,5 mg domięśniowo co 15-30 min.

– 2. Norepinefryna (Levarterenol, Levonor) – stosuje się we wlewach dożylnych 4, 8, 16, 32 mg rozpuszczone w 250-1000 ml 5fl/o roztworu glukozy z prędkością 20-40 kropli na minutę.

– 3. Efedryna (Ephedrinum) – stosuje się w dawce 12,5-25 mg dożylnie lub domięśniowo co 2-3 h.

– 4. Angiotensynamid (Angiotensinamide, Hypertensin, Angiotensin) – stosuje się we wlewie kroplowym 0,1-0,15 ng/min.

– 5. Izoprenalina (Isoprenaline, Isuprel).

– 6. Mefentermina (Mephentermine, Wyamine) – stosuje się dożylnie 15-50 mg przez

– 2- 3 min lub we wlewie kroplowym w stężeniu 0,3-1,2 mg/ml w 5% roztworze glukozy.

– 7. Metaraminol (Aramine) – stosuje się 2-10 mg domięśniowo co 60 min.

Izoprenalina

Izoprenalina (izopropylonoradrenalina) zajmuje odrębne miejsce w leczeniu wstrząsu. Lek ten jak wiadomo pobudza silniej receptory ß (zarówno ßi – w sercu, jak i ß2 – w naczyniach i oskrzelach) niż receptory a, dlatego zmniejsza raczej opór naczyniowy (pobudzenie receptorów ß2), a równocześnie działa silnie inotropowo dodatnio. Izoprenalinę stosuje się w przypadku wstrząsu wówczas, gdy ani przetoczeniem krwi, ani innymi lekami nie udaje się uzyskać poprawy.

Podaje się ją we wlewie kroplowym z prędkością 20-30 kropli na minutę w roztworze 1 mg izoprenaliny w 500 ml izotonicznego roztworu chlorku sodowego. \

Możliwość dłuższego stosowania izoprenaliny ogranicza występujące zwykle przyspieszenie pracy serca. Dopamina (Dopamin) i dobutamina (Dobutrex) zyskały w ostatnim okresie szczególne znaczenie w zwalczaniu stanów wstrząsowych. Zwiększają one siłę skurczową mięśnia sercowego (pobudzenie receptorów ßi). Dopamina wywiera także działanie a-adrenergiczne oraz pobudza swoiste receptory dopaminowe w obszarze trzewnym, dzięki czemu po podaniu dopaminy zwiększa się diureza. Bliższe szczegóły o obydwu preparatach i ich dawkowaniu p. str. 416.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *