Leki przeciwkrwotoczne (haemostatica)

Wśród tych leków należy wyróżnić leki wpływające na tworzenie się skrzepu oraz leki hamujące aktywność układu fibrynolitycznego. Leki wpływające na tworzenie się skrzepu

Leki wpływające na tworzenie się skrzepu odznaczają się dużą specyficznością, związaną ze złożonym mechanizmem krzepnięcia krwi. Z tego względu siarczan protaminy działa prawie wyłącznie w krwawieniach spowodowanych przedawkowaniem heparyny, jony wapniowe – w zatruciach środkami wytrącającymi wapń, a witaminy K – w krwawieniach powstałych w wyniku niedoboru protrombiny, leki tej grupy wywierają działanie lecznicze jedynie w stanach o przedłużonym czasie krzepnięcia.

W krwawieniach spowodowanych urazami lub powstających w przebiegu innych niż hematologiczne schorzeń (np. choroba wrzodowa, gruźlica płuc) dobre wyniki uzyskuje się po zastosowaniu leków zawierających lub zwiększających powstawanie tromboplastyny. W ciężkich przypadkach można podać dożylnie, wstrzykując powoli, jednorazowo 5- -20 ml etamsylatu (Dicynone, Cyclonamine, Etamsylate0, dihydroksy- benzenosulfonian dietyloamoniowy). Zwiększa on liczbę płytek krwi, a tym samym przyspiesza hemostazę. Lek ten nie wpływa na stężenie protrombiny. Etamsylat wywiera również uszczelniający wływ na naczynia krwionośne oraz zmniejsza ich kruchość i łamliwość. Stosuje się go zapobiegawczo lub leczniczo, domięśniowo lub dożylnie w ilości 4 ampułek (tj. 1 g) dziennie. Zwiększenie uwalniania tromboplastyny. z krwinek płytkowych można również uzyskać przez dożylne podanie hiperto- nicznego roztworu glukozy (20-40%) lub chlorku sodowego (10%).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *