Leki stosowane w nadczynności układu leukoblastycznego

Nadczynność układu leukoblastycznego, połączona z zaburzeniem dojrzewania krwinek białych, daje kliniczny obraz białaczki. Ponieważ białaczka zaliczana jest do chorób nowotworowych, stosowane aktualnie leki przeciwbiałaczkowe są szczegółowo omówione w rozdz. 14. W przeciwieństwie do schorzeń nowotworowych innych narządów w leczeniu białaczek nie można zastosować leczenia chirurgicznego, ani też, z małymi wyjątkami (chłoniaki, szpiczaki), leczenia za pomocą promieni jonizujących. Z tego względu farmakoterapia białaczki stanowi podstawową i jedyną formę jej leczenia. Niestety, mimo stosunkowo dużej liczby leków hamujących czynność układu leukoblastycznego leczenie białaczki jest leczeniem wyłącznie paliatywnym. Należy przy tym zwrócić uwagę na możliwość wystąpienia działania toksycznego, spowodowanego bardzo małą specyficznością leków przeciwnowotworowych. Dlatego też podczas leczenia konieczna jest stała kontrola krwi obwodowej oraz stosowanie pełnowartościowej diety.

Białaczka szpikowa oraz limfatyczna występują w postaciach ostrej i przewlekłej. W postaciach ostrych zastosowanie znalazły przede wszystkim prednizon (Encorton), deksametazon, chlorometyna (Nitrogranulo- gen), merkaptopuryna (Mercaptopurin, Purinethol, 6-merkaptopuryna), metotreksat (Methotrexate, Aminopterin), cytarabina (Cytarabine, ara- binozyd cytozyny), tioguanina (TG, 6-tioguanina), winkrystyna (Wincri- stin, Oncovin), daunorubicyna (rubidomycyna, Daunorubicin0) oraz L- -asparaginaza (Crasnitin). W postaci przewlekłej białaczki szpikowej podaje się głównie busulfan, mannomustynę (Degranol). mitobronitol (di- bromomannitol), hydroksykarbamid (Hydroxycarbamid, hydroksymocz- nik) oraz deksametazon (Dexamethason). Natomiast w przewlekłych białaczkach limfatycznych stosuje się przede wszystkim cyklofosfamid (En- doxan) i chlorambucyl (Leukeran). Farmakoterapia szpiczaka plazmocy- towego (szpiczak mnogi) opiera się na stosowaniu takich leków, jak cyklofosfamid (Endoxan), melfalan (Alkeran, Melphalan) oraz ACTH i hormony kory nadnerczy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *