Leki uspokajające

We wszystkich postaciach wstrząsu chory pomimo apatii wykazuje niepokój, obawę o swój los. Z tego powodu podanie łagodnych leków uspokajających, a właściwie przeciwlękowych (anksjolitycznych), może mieć niekiedy korzystny wpływ. Ze względu na działanie zmniejszające wrażliwość ośrodka oddechowego rutynowe ich stosowanie we wstrząsie nie jest wskazane.

Od chwili przystąpienia do wryprowadzania chorego ze wstrząsu należy podawać tlen (Carbogen). Postępowanie we wstrząsie uczuleniowym Mianem wstrząs uczuleniowy określamy ostrą niewydolność krążenia pochodzenia naczyniowego, spowodowaną reakcją przeciwciał z antygenami. Reakcja taka może wystąpić po wstrzyknięciu surowic leczniczych (wstrząs anafilaktyczny), po lekach (szczególnie często po podaniu ben- zylopenicyliny), po środkach cieniujących, zwłaszcza zawierających jod, i po innych substancjach egzogennych. Podobnie jak w pozostałych rodzajach wstrząsu głównymi objawami jest zmniejszenie pojemności mi-nutowej serca i zmniejszenie przepływu krwi przez tkanki. Podmiotowymi objawami są niepokój, uczucie osłabienia, duszności, nierzadko świąd skóry. Przedmiotowo występuje sinica i bladość, spadek ciśnienia tętniczego, słabo napięte, przyspieszone tętno, skurcz oskrzeli z objawami dychawicy.

Pierwsza pomoc polega na dożylnym podaniu 200-500 mg hemibursz- tynianu hydrokortyzonu lub 25 mg preparatu Fenicort, podskórnym lub domięśniowym podaniu epinefryny w dawce 0,5-1 mg. Celowe może być także dożylne podawanie preparatów odczulających zawierających wapń, np. Thęnalidin Calcium w dawce 5-10 ml. Dalsze leczenie prowadzi się wg zasad postępowania we wstrząsie normowolemicznym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *