Meprobamat

Działania niepożądane. Działa on synergicznie z barbituranami i alkoholem etylowym, prowadząc często do patologicznego upojenia alkoholowego nawet po małej dawce alkoholu. Zastosowany z neuroleptykami pochodnymi fenotiazyny może powodować drgawki. Podczas leczenia rneprobamatem mogą wystąpić objawy uczuleniowe w postaci obrzęku naczynioruchowego, pokrzywki, zapalenia skóry, skazy krwotocznej. Rzadko występuje idiosynkrazja na meprobamat przejawiająca się skurczem oskrzeli oraz wstrząsem anafilaktycznym.

Inną grupą zaburzeń obserwowanych w czasie leczenia rneprobamatem są zaburzenia czynności umysłowych, najczęściej senność i niezborność ruchów. U niektórych ludzi meprobamat wywołuje euforię. Najniebezpieczniejszym działaniem niepożądanym jest występowanie przyzwyczajenia i lekozależności, podobnej do lekozależności barbituranowej. Chorzy z objawami lęku i niepokoju domagają się podawania im meprobamatu. Należy pamiętać, że meprobamat, tak jak inne leki kojące, nie znosi przyczyny lęków i stanów napięć emocjonalnych, które są najczęś-ciej uwarunkowane różnymi sytuacjami konfliktowymi w życiu chorego. Meprobamat można zatem stosować tylko przez krótki czas, aby zmniej- szyć napięcie i ułatwić psychoterapię, która jest nadal podstawowym czynnikiem leczniczym w nerwicach. Meprobamat jako lek uspokajający zajmuje pośrednie miejsce pomiędzy barbituranami a pochodnymi benzo- diazepiny. Działa swoiściej przeciwlękowo od barbituranów, mniej swoiście od pochodnych benzodiazepiny. Zastosowany w dawkach przeciwlę- kowych wywołuje silne uspokojenie i senność.

Zatrucie ostre. Zatrucie ostre meprobamatem objawia się śpiączką, zapaścią (porażenie ośrodka naczynioruchowego), w końcowej fazie porażeniem oddychania. Leczenie jest objawowe, podobne do stosowanego w leczeniu zatruć innymi lekami porażającymi oun.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *