We wstrząsie hipowolemicznym

W znacznym uproszczeniu wstrząsy można podzielić na postacie z hi- powolemią, tj. zmniejszeniem objętości krwi krążącej (wstrząs pokrwo- toczny, urazowy, po oparzeniu, septyczny i in.), oraz normowolemią (wstrząs kardiogenny, wstrząs w urazach czaszkowo-mózgowych i in.). Nieco odmienną postacią wstrząsu jest wstrząs anafilaktyczny i uczuleniowy.

We wstrząsie hipowolemicznym podstawowe znaczenie ma przywrócenie prawidłowej objętości krwi krążącej. Stosuje się w tym celu przetaczanie krwi konserwowanej oraz preparatów krwi (osocza i roztworu albumin). Straty elektrolitów i wody wyrównuje się wlewami kroplowymi roztworów elektrolitów, jak izotoniczny roztwór chlorku sodowego, roztwór Ringera, inne roztwory wieloelektrolitowe. W hipokaliemii stosuje się roztwory Elkintona nr 1 (umiarkowana hipokaliemia) lub nr 2 (hipokaliemia nasilona). Cennym środkiem krwiozastępczym jest dekstran (m. cz. 70 000), stosowany we wlewach kroplowych w roztworze 6% oraz dekstran 40 000, roztwór 10°/».

Czytaj dalej

LEKI WPŁYWAJĄCE NA UKŁAD LEUKOBLASTYCZNY

Z tkanki siateczkowej szpiku powstają mieloblasty, komórki charakteryzujące się dużym, ubogim w chromatynę jądrem oraz skąpą protoplazmą. Z mieloblastów powstają mielocyty, komórki o obfitszej protoplazmie i mniejszych, wyraźnie barwiących się jądrach. Ziarnistości protoplazmy wybarwiają się barwnikami kwaśnymi, zasadowymi lub obojętnymi i stąd mielocyty są określane jako kwaso-, zasado- lub obojętnochłonne. Mielocyty dojrzewają w szpiku, po czym są wydalane do krwiobiegu jako leukocyty (granulocyty). Mają one charakterystyczną budowę w postaci roz- członowanego jądra, a ziarnistości ich protoplazmy wybarwiają się również barwnikami kwaśnymi, zasadowymi lub obojętnymi, tworząc eozy- nocyty, bazocyty oraz neutrocyty.

Czytaj dalej

Venacorn i Venoruton

Preparat Venacorn zawiera dihydroergokrystynę, eskulinę i rutynę. Di- hydroergokrystyna zwiększa napięcie ścian naczyń żylnych, rozszerzając równocześnie tętnice obwodowe. Eskulina i rutyna uszczelniają ściany naczyń włosowatych. Lek poprawia ukrwienie obwodowe i zmniejsza zastój krwi w żyłach. Wskazany jest w żylakach goleni (podudzi), owrzo- dzeniach żylakowatych i w stanach po zakrzepowym zapaleniu żył.

Czytaj dalej

Leki zwiększające przepływ wieńcowy

Wymienione wyżej zastrzeżenia dotyczące skuteczności leków odnoszą się zwłaszcza do możliwości zwiększenia przepływu wieńcowego. Naczynia wieńcowe w chorobie wieńcowej są już w mniejszym lub większym stopniu zmienione miażdżycowo i mało podatne na bodźce farmakologiczne.

Prenylamina (Prenylamin, Corontin, Segontin), czyli N-3-fenylopropy- lo-(2)-l,l-difenylopropylo-(3)-amina, może zwiększać przepływ krwi przez naczynia wieńcowe, wzmagając tym samym zaopatrzenie sercar w utle- nowaną krew. -Lek ma także słabe działanie uspokajające. Zmniejsza przewodnictwo w układzie bodźcoprzewodzącym serca, z tego powodu jest przeciwwskazany w bloku serca. Nieznacznie obniża ciśnienie tętnicze. Preparat Prenylamin (draż. 30 i 60 mg) podaje się 3 razy dziennie po 1-2 draż.

Czytaj dalej

Sole arsenu

Nieorganiczne związki arsenu wpływają na krwiotwórczą czynność szpiku i zmieniają skład komórkowy krwi. Powodują one zwiększenie ukrwie- nia szpiku. Działanie to występuje po zastosowaniu małych dawek soli arsenu. Zastosowanie średniej wielkości dawek nieorganicznych związków arsenu powoduje zmniejszenie liczby krwinek czerwonych, a dawki duże prowadzą do pojawienia się we krwi megalocytów i mikrocytów. Sole arsenu hamują wytwarzanie również krwinek białych. Działanie to jest związane nie tylko z bezpośrednim wpływem na szpik, ale również, zwłaszcza przy dłuższym stosowaniu, z zaburzeniem wchłaniania kwasu foliowego oraz syntezy porfiryny.’

Czytaj dalej

Preparaty i dawkowanie

– 1. Novodrin – tatol. podjęzykowe 20 mg, stosowane 2-3 razy dziennie po 1fa-1 tabl., roztwór 1% – 3 razy dziennie po 10-20 kropli Isuprel amp. 0,2 mg.

– 2. Isoprenalinum comp. – roztwór 1% – do 30 kropli 2-3 razy dziennie. – 3. Astmopent (Orcyprenaline0, Alupent) – tabl. 20 mg, 2-3 razy dziennie po 1 tabl., aerozol l,5*/o, amp. 0,5 mg do stosowania w nagłych wypadkach.

Czytaj dalej

Preparat Corinfar

Preparat Corinfar (draż. 10 mg) podaje się 3 razy dziennie po 1 draż. zapobiegawczo w napadzie bólowym 1 draż. podjęzykowo po uprzednim rozgryzieniu.

Werapamil (Verapamil, Isoptin) jest lekiem blokującym „wolne kanały wapniowe”, stosowanym głównie jako lek przeciwarytmiczny, jest także skuteczny w chorobie niedokrwiennej serca, tak jak nifedypina.

Zatrucia i objawy niepożądane

Losy w organizmie. Z błony śluzowej przewodu pokarmowego glikozydy strofantusa nie wchłaniają się, podaje się je dożylnie. Różnice wchłaniania w porównaniu z glikozydami naparstnicy zilustrowano na ryc. 7.3. Możliwe jest podanie domięśniowe, ale z dodatkiem środka znieczulającego miejscowo ze względu na ich działanie drażniące. Glikozydy stro- fantusa w mniejszym stopniu niż glikozydy naparstnicy wiążą się z białkami krwi, Z tego powodu, zwłaszcza przy podaniu dożylnym, dochodzi do szybszego przenikania strofantyny do mięśnia sercowego. Eliminacja glikozydów strofantusa jest względnie szybka, dlatego nie dochodzi do kumulacji (p. ryc. 7.1 i 7.4 oraz tab. 7.2).

Czytaj dalej

Preparat i dawkowanie

Minipress (Pratsiol) – tabl. 1, 2, i 5 mg. Zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 0, 5 mg raz dziennie, zwiększając dawkę zależnie od potrzeby. Przeciętne dawkowanie–

– 2 razy dziennie po 1-2 mg. Nie należy przekraczać dawki 15 mg/24 h. Uwaga. Preparat jest przeciwwskazany w przypadku, uczulenia na prazosynę oraz w okresie ciąży i laktacji z powodu prewencji ogólnej. Nie stosuje się go także u dzieci do 12 lat.

Czytaj dalej