Pochodne fenyloindandionu

Pochodne fenyloindandionu wywołują ponadto tachykardię, granulo- cytopenię oraz uszkodzenie wątroby. Leczenie zatruć polega na dożylnym podaniu witaminy K, przetaczaniu krwi, a przede wszystkim na odstawieniu leku.

Doustne lęki przeciwkrzepliwe znalazły. zastosowanie w zakrzepicy i zakrzepowym zapaleniu żył, a’ także w zatorach naczyniowych i zawałach. Przeciwwskazaniem do ich stosowania jest czynna gruźlicą płuc, żylaki przełyku i odbytnicy, choroba wrzodowa, miesiączka, ciąża oraz laktacja. Nie powinno się ich również stosować u osób powyżej 60 roku życia. Działanie leków tej grupy nasila się lub osłabia przez równoczesne stosowanie innych leków. Do zwiększonego efektu dochodzi w wyniku interakcji m.in. z antybiotykami o szerokim zakresie działania, z lekami anabolicznymi, chininą, chinidyną, fenytoiną, pochodnymi tiouracylu, tri- jodotyroniną, tyroksyną, fenylobutazonem, morfiną, salicylanami, pochodnymi fenotiazyny, rezerpiną i tiobarbituranami. Natomiast zmniejszenie siły działania antywitamin K występuje w wyniku interakcji m.in. z atropiną, fenobarbitalem, wodzianem chloralu, glutetimidem, meproba- matem, haloperydolem, glikozydami naparstnicy, lekami moczopędnymi oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Liczne działania niepożądane, interakcje z innymi lekami, przeciwwskazania oraz stosunkowo trudne dawkowanie spowodowały, że antywitaminy K są obecnie coraz rzadziej stosowane.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *