Preparat i dawkowanie

Leki tej grupy blokują drogą antagonizmu konkurencyjnego dostęp amin katecholowych do receptorów adrenergicznych serca (receptory ß^, uwalniając w ten sposób serce od stymulującej impulsacji współczulnej. Spośród pięciu stosowanych w Polsce ß-adrenolitykow najbardziej wybiórczo na receptory ßx działają metoprolol i praktolol, mniej wybiórczo oksprenolol, podczas gdy propranolol i pindolol blokują obydwa receptory ß-adrenergiczne (ßj – receptor w sercu, ß2 – receptor w naczyniach i oskrzelach) z jednakową siłą.

Działanie ß-adrenolitykow jest związane nie tylko z ich wpływem blokującym na receptor adrenergiczny w sercu, lecz także z działaniem chi- nidynopodobnym. Stosuje się je w zaburzeniach rytmu serca, w dusznicy bolesnej i nadciśnieniu tętniczym krwi.

Działania niepożądane. Nadmierne zwolnienie czynności serca, spadek ciśnienia tętniczego i zmniejszenie przepływu wieńcowego. Po stosowaniu propranololu i pindololu u osób z tendencją do stanów spastycznych oskrzeli może wystąpić nasilenie tych stanów ze względu na silne działanie blokujące także receptor ß2 (oskrzelowo-naczyniowy). Praktolol natomiast jest lekiem silnie toksycznym, przy dłuższym stosowaniu może wywołać m.in. uszkodzenie narządu wzroku, aż do ślepoty włącznie. Wszystkie leki ß-adrenolityczne mogą nasilać niewydolność krążenia pochodzenia sercowego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *