Stwierdzono klinicznie u ludzi z zespołami depresyjnymi

Stwierdzono klinicznie, że leki omawianej grupy wykazują znaczne zróżnicowanie w działaniu u ludzi z zespołami depresyjnymi. Można je podzielić wg działania na 3 typy:

– 1) działanie przeciwdepresyjne, silnie pobudzające psychomotorycznie.,

– 2) działanie przeciwdepresyjne, pobudzające psychomotorycznie,

– 3) działanie przeciwdepresyjne, uspokajające.

Działanie przeciwdepresyjne

Działanie przeciwdepresyjne rozpoczyna się po ok. 2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą wywoływać wiele ośrodkowych objawów niepożądanych. Zaburzają czynności psychoruchowe, czuciowe i poznawcze. Wywołują senność lub pobudzenie, niepokój, napięcie emocjonalne, drażliwość, agresywność, rzadziej stany maniakalne. U chorych na padaczkę wywołują napady duże. Często powodują zawroty głowy, ataksję, drżenia mięśniowe. Na skutek działania cholinolitycznego ośrodkowego mogą wywoływać stany majaczeniowe, a na skutek działania obwodowego wywołują zaburzenia akomodacji, suchość błon śluzowych, zatrzymanie moczu. Leki te po dłuższym stosowaniu wywołują poważne zmiany w postaci kardiomiopatii, ciężkich zaburzeń rytmu, prowadzących do nagłej śmierci. Uszkadzają szpik. W czasie leczenia tymi lekami nie należy prowadzić pojazdów meclianicznych.

Losy w organizmie. Związki trójpierścieniowe wchłaniają się łatwo i szybko z przewodu pokarmowego i są szybko metabolizowane przez- procesy demetylacji, hydroksylacji oraz wiązania z kwasem glukurono- wym.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *